Nieuws Kras Sport

Op glad IJs!

KRASSERIJEN

 

Ik kan zo ontzettend genieten van alleen maar het kijken naar sport. En dan zijn het ook diverse sporten die ik graag mag volgen en of dat nu op amateur of professioneel niveau is, mannen, vrouwen of jeugd betreft, het is mij om het even. Ik vind het allemaal even leuk en spannend. Alleen moet ik helaas hierbij gelijk een kanttekening plaatsen en dat is het voetbal, ’s werelds grootste sport. Geld speelt hier zo een bepalende rol in, dat het spelletje vaak door deze belangen het kijken niet meer waard is.

Zaterdagavond zat ik met mijn oude vriend, 91 jaar inmiddels klaar voor de buis met de koektrommel open en de pot koffie vers. We zouden eens fijn Ajax – PSV gaan kijken om de Johan Cruijff Schaal. Het werd een technisch hoogstaande en enerverende wedstrijd, waarbij wij beiden liever een andere winnaar hadden gezien. Maar eerlijk is eerlijk, dan had Ajax het maar moeten afmaken in de eerste helft en had verder de keeper niet zo opzichtig in de fout moeten gaan bij twee doelpunten. Het was klungelig keeperswerk van een bedenkelijk niveau.

En zie hier gelijk mijn bruggetje naar een dag later, de finale van het dames EK voetbal, gastland Engeland tegen onze oosterburen Duitsland. Het damesvoetbal zit nog volledig in de evoluerende fase. Het is allemaal technisch gezien nogal beperkt, hotsen knotsen, over ballen heen maaien of schampen, onderdoor koppen en ga zo maar verder. Niet erg, want dat wordt met de jaren heus wel naar een hoger niveau getild. Alleen nu vraag ik me dan af, waarom deze enorme aandacht voor iets wat ik nog verre van terugzie op de grasmat?

Wat ik wel terugzie op de grasmat en dat is al volledig door geëvolueerd, is het gezanik tegen de scheidsrechter en het tijdrekken, helaas. Allemaal afgekeken van het mannenvoetbal en vanwege het geld ook hier tot in den treure uitgevoerd. In eerste instantie was ik voor Engeland, want die hebben Wiegman, een Nederlandse coach. Maar toen zag ik die doelvrouw Earp een paar keer wel heel opzichtig de stervende zwaan uithangen, dat mijn voorkeur bij de Duitsers kwam te liggen. Helemaal toen het publiek ook nog begon te zingen dat ‘het voetbal thuiskomt’, de Engelse arrogantie ten top.

Enfin, op twee van de drie doelpunten na, die waren mooi om te zien, heb ik mij 120 minuten lang verbeten op de bank. Tenenkrommend slecht was het. Zelfs het ‘spiekbriefje’, eveneens overgewaaid vanuit de mannen (NL-11-tal Lodweges/Koeman), was lachwekkend. Daar stond de Duitse invalster, onwennig met het briefje holde ze binnen de lijnen en gaf deze aan haar teamgenoot. Een Engelse dame las vrolijk over haar schouder mee en bij de volgende Duitse briefleester gebeurde hetzelfde. Ook hier las een Engelse speelster vrolijk de tactiek mee. Je vraagt je dan ook af, waarom ze eigenlijk altijd verbaal communiceren achter hun hand, ook zo’n hinderlijk gedoe afgekeken van de mannen?

Kijk ik naar Van Vleuten tijdens de Tour de France Femmes, dan is dat een genot om naar te kijken. Ze demarreert en stoempt op haar fiets, ze schakelt niet mis of moet afstappen omdat de colle haar even te machtig is. Op Wimbledon staat Iga Swiatek niet in ene twee meter voor de baseline onderhands te serveren, omdat de bal anders nooit over het net gaat. De WK hockeyfinale tussen Argentinië en Nederland was om van te smullen en technisch van eenzelfde kaliber als hun evenknie, de mannen. Of je nu Jutta Leerdam of Kjeld Nuis over het ijs ziet scheren, het is allebei even sensationeel en super. Bij het wedstrijdzwemmen idem, de vrouwen doen technisch in de verste verte niet onder voor de mannen. Hoe anders is dit bij voetbal? Zoals gezegd, in tegenstelling tot vele andere takken van sport, staat het nog in de kinderschoenen, alleen ben ik bang dat het geld de sport ook hier al achterhaald heeft en dat is nu al de doodsteek. Toch zonde.