Nieuws Kras Sport

www.krassportshop.nl

KRASSERIJEN

 

“Vroeger was alles beter”, zei mijn vader dan. Nu ja, niet letterlijk, maar het kwam er wel degelijk op neer. Ik kon daar niet zo goed mee omgaan, het was toch een beetje een standje richting ons, de toekomst, de rebellen van toen. Inmiddels ben ik die toekomst allang niet meer en betrap ik mij erop dat ik nogal op mijn vader lijk. Ook ik zeg het niet met zoveel woorden, maar ik bedoel het wel degelijk, ‘vroeger was alles beter’. Wat is dat toch, hoe komt dat nou en de hamvraag natuurlijk hier in kwestie; ‘was alles inderdaad beter, vroeger dan?’. 

Nee, geenszins, hoewel er best wel wat te verzinnen valt wat wel beter was, alleen is dat ook maar net wat eenieder vindt, smaak gebonden dus en wellicht zo nu en dan ook wel een feit. Maar wat mijn vader en nu ik eigenlijk bedoelen, is dat we gedwongen een hang naar het verleden hebben, omdat de dingen vandaag de dag te snel voor ons lijken te gaan en wij een beetje bang zijn niet meer helemaal mee te kunnen komen. Een louter nostalgische bewering dus, wel zo makkelijk om te bezigen als we het even niet meer willen of kunnen begrijpen.

Het was gewoon anders toen en daar verlangen we soms naar terug. Dat gold toen voor mijn vader en moeder en nu gewoon ook voor mij en mijn vrouw. Dat mijn vrouw dit ook heeft, spreek ik voorzichtig uit, want wie weet heeft zij dat helemaal niet en voelt ze zich wel hartstikke hip in deze moderne tijd? Maar goed, ik verlang dus wel af en toe naar vroeger.

“Ach mam, gooi toch weg”, zei ik dan, waarop mijn moeder steevast zei “nee, ik heb de oorlog nog meegemaakt”. En op zaterdag stonden dan alle kliekjes van de week in blauw geaderde pannetjes van verschillend formaat op vuurvaste plaatjes tegen het aankoeken op de vier gaspitten van ons fornuis. “Wie wil wat?”, riep mijn moeder bijna triomfantelijk ons toe vanuit de keuken. De keuze was een pannenmuisje bietjes of andijvie met aardappelen, elk met een half tartaartje, een hap boerenkool zonder worst of macaroni met smac en tomatenpuree. Toen geen maaltijd om naar uit te kijken. Nu echt wel! Een tartaartje, wanneer lag dat voor het laatst op mijn bord? Mijn vrouw was het uit zichzelf al een jaar of twintig, ik nu ook noodgedwongen geworden door mijn milieubewuste kinderen. “Een half tartaartje pap, weet je hoeveel CO2 dat wel niet is?”. “Geen idee schat, maar ik denk best wel veel”, zeg ik dan maar op zaterdagavond boven mijn bord ‘vegan pulled chicken’. 

Dat polyester tricootje was afzichtelijk en lachwekkend gewoon, daar zou je mij echt niet in zien of krijgen op de racefiets. Nu hijs ik mijzelf met het grootste gemak in mijn lycra pak en schaats weg op mijn veel te dure klapschaatsen. Hoezo was dan eigenlijk alles beter vroeger? En weet je trouwens, hoe ik daaraan ben gekomen, aan dat pak? Gekregen van de goede Sint! Nu ja, niet echt natuurlijk van Sinterklaas. Kijk, vroeger bestond Sinterklaas nog. Op 5 december bonkte hij hard op raam of voordeur, strooide om het hoekje een handvol pepernoten en dan moesten we nog een kleine minuut wachten tot vader van de wc afkwam en wij de zakken voor de deur buit mochten maken en naar binnen sleepten. Nu heet Sinterklaas gewoon Bol.com, worden de cadeaus dagen, soms wel weken aaneen thuisbezorgd, in het ergste geval moet je het op een afhaalpunt zelf ophalen, maar dan staat ook werkelijk niets meer dat heerlijke avondje in de weg.

Aan al mijn sportvrienden, een hele fijne pakjesavond toegewenst. En klinkt op 5 december dan toch nog de deurbel, dan is dat een Gorilla, die nog even snel een zak pepernoten komt brengen.

www.krassportshop.nl