Nieuws Kras Sport

VADERDAG

KRASSERIJEN

De dag waarop je als vader heerlijk alleen je gang kan gaan. In mijn geval de hele zondag van ’s ochtends vroeg tot ’s middags laat op de fiets gezeten. Er is in m’n gezin, net als in vele anderen, toch geen hond die aan deze dag denkt, laat staan aan paps.

Natuurlijk is het ooit logisch bedacht als tegenhanger van het immens populaire Moederdag festijn, maar het heeft er altijd in de schaduw van gestaan. Het is zelfs ingehaald door commerciële dagen als Valentijn en Halloween! Heus, een keten als Media Markt doet nog wel eens een verwoede reclamepoging, maar er is toch geen vader die op deze dag een LED-breedbeeld TV mag uitpakken? Of een Philishave 9000, dé precisietrimmer voor optimaal huidcomfort en meest ultieme gladde scheerresultaat? Beetje stoere vader scheert zich vandaag weer nat.

Oké vroeger, toen het gespuis nog op de basisschool zat, was er nog wel een geforceerd ontbijtje met z’n allen en ontving je in elkaar geknutseld prullaria, waar de kleine zich toen al voor schaamde. Hoogtepunt bij mij was de kleerhanger met aan de ene zijde een oranje veeg en aan de andere zijde een witte. Echt ik dacht dat het grondverf betrof en dat die nog verre van af was. Allerhande goedbedoelde cadeautjes volgden, waarvan het meeste nooit lang bewaard is gebleven. En hetgeen wel en ooit nog eens op tafel komt, ten stelligste ontkend zal worden door de maker gefabriceerd te zijn.

Vaderdag 2022, moeders was zaterdag al vroeg vertrokken met haar zwemcluppie voor een zwemevenement helemaal aan de andere kant van het land, dus bleef daar ook overnachten. En de kinderen hingen overal en nergens uit, behalve aan een versierde ontbijttafel. Ook toen ik terugkwam van het banenzwemmen was er nog geen leven in huis. Een bakje troost en dan maar op de racefiets gestapt.

Het was heerlijk en vooral ook weids daar in Haarlemmerliede, Spaarnwoude, Zaanstreek tot aan Edam/Monnikendam aan toe. Veel solerende mede-vaders tegengekomen, op pad tegemoet, op een pontje of op een terras bij een appelpuntje. Uren gefietst en in beweging geweest, het was een genot. De gedachten op nul en alleen het geruis van de wind of het zoeven van de ketting hoorbaar. Het was een bovenste beste Vaderdag die niet voorbij leek te gaan en zo was het.

Toen ik Haarlem weer binnen fietste en vijf minuten later het pleintje op draaide, hoopte ik ergens nog een uitbundig gezin te treffen op het moment dat ik de voordeursleutel omdraaide, maar dat was tevergeefs. Er was niemand thuis. Ik rustte even uit in het tuintje, haalde een doek over mijn fiets, ruimde mijn helm en fietsschoenen op en stapte onder de douche. Gesoigneerd zat ik piekfijn weer beneden toen mijn vrouw arriveerde. Ze vertelde honderduit over hoe leuk, mooi en enerverend haar zwemweekend was geweest. Na een klein half uurtje merkte ik voorzichtig op “het is vandaag Vaderdag hè?”. “Ja, dat weet ik. Ik had ook iets heel leuks voor je, alleen heb ik dat nog niet in huis. Is ook altijd zo lastig met de juiste maat, dus dat moet je zelf dan maar eens halen. Ik wilde je zo’n mooi nieuw wielrenshirt geven”. De lieverd.