Nieuws Kras Sport

Veni Viking Vici

KRASSERIJEN

Veni Viking Vici

Vrijelijk gezien het schaatsseizoen zojuist afgelopen zondag geëindigd in een notendop. Ja, we kwamen, we schaatsten en we overwonnen ook en hoe? Zo zelfs dat ondanks alle tegenslag het een memorabele editie is geworden, is het niet?

Hoe fijn dat we in al die onzekerheid mochten komen en gaandeweg mochten blijven komen. Ook hier mondkapjes en anderhalve meter de gehele tijd. Overige maatregelen op en rond de baan waren continu aan verandering onderhevig, steeg landelijk het aantal besmettingen, dan daalde het aantal toegestane schaatsers. Treintjes gingen van vier naar twee en Maarten To Go van binnen naar buiten. Kwam de Avondklok, dan deed een nieuwe Ochtendklok haar intrede op het ijs, vanaf 07.30 uur klonken nu de eerste klappen. Het reserveringssysteem reguleerde de beschikbaarheid en het BOA-team waakte over de naleving van de tijdsloten. En zo schikten wij ons in ons lot, de regels zo goed mogelijk opvolgend en nalevend, maar in de wetenschap dat wij in deze tijd tot de weinigen behoorden die nog konden sporten. En dus schaatsen we wanneer en zoveel als we konden op het ijs van onze IJsbaan Haarlem.

En ook overwonnen wij wel degelijk en op zovele vlakken. Natuurlijk was er de ruimte voor persoonlijk gewin, dat hoort nu eenmaal bij sport. Dus werden rondetijden vanouds aangevallen en PR’s geslecht, eindelijk onder de minuut gold voor de een, de ander dook voor het eerst onder de 40-seconden grens. Nieuw, althans voor mij, was de competitie in de hoeveelheid rondjes rijden in het seizoen; Vinksite.com gaf perfect weer, hoe de vlag erbij stond. En IJsbaan Haarlem deed van zich spreken, want het landelijke klassement is winnend afgesloten door onze Haarlemse nummer 1 met bijna 13.000 ronden. Bij de eerste nummers 10 landelijk staan zelfs 6 Haarlemmers, hoe mooi is dat?

Maar er werd dus ook overwonnen op andere vlakken. Zo was daar opvallend de saamhorigheid. Nu heeft schaatsen dat sowieso al een beetje, dat vriendelijke Anton Pieck-achtige sfeertje, maar dit seizoen leek dat nog meer. Het leek alsof iedereen elkaar persoonlijk kende, allen een woordje klaar voor eenieder. Ook leken de kleuren meer te vermengen. Zag je voorheen nog een lint, een aaneenschakeling van één kleur, nu zag je de kleuren her en der verspreid over het ijs. Iedereen schaatste met iedereen, op die voet. En hoe mooi was het dat je zo’n zelfde pluk Haarlemse schaatsers elders tegenkwam op dat cadeautje wat natuurijs heette, het leek haast te zijn afgesproken. We waren in ene nog meer vrienden van elkaar, allemaal en iedereen, niemand uitgezonderd, zulks een vriendelijkheid en saamhorigheid dus.

En we overwonnen ook een beetje de Corona pandemie of begeef ik mij nu op glad ijs? Ik ben geen expert, heb de wijsheid niet in pacht, maar kom, ik ben ook geen kwezel en kan heus zelf wel een beetje logisch nadenken. En dan kom ik tot zo’n uitspraak, denk ik écht dat dit ertoe heeft bijgedragen; het schaatsen dus. Ja, ook ik kreeg Corona of beter gezegd; ik testte positief. Had ik die test niet ondergaan, dan had ik niet eens door gehad dat ik het onder de leden had met alle gevolgen vandien. Volgzaam en braaf als ik ben in quarantaine gegaan om niet het risico te lopen iemand anders te besmetten. Zal je net zien, dat die er dan juist wel heel veel last van had ondervonden, dat wil je toch niet op je geweten hebben? Maar al die rondjes die ik heb gereden het hele seizoen hebben mij gewoon geholpen. Bewegen en sporten, het opdoen van een minimale basisconditie is gewoon een vereiste voor gezond te willen zijn. En daarom mogen we dankbaar zijn, dat wij konden en mochten sporten het hele seizoen door op het ijs.

Nu, de ijsbaan is dicht en moeten we overstappen op iets anders. Het zal wel het racefietsje worden, maar ook de hardloopschoen of de skeeler. En dat dan lekker samen, verantwoord aan de bak in een groepje, als ware we nog op het ijs. Lekker in conditie blijven door te sporten of te bewegen, want het hoeft niet alleen maar sport te zijn hè. Vorige zomer, ook coranatijd, wandelde ik iedere ochtend bij het krieken van de dag anderhalf uur een rondje van alleen al 10.000 stappen, heerlijk. De ene keer gewoon dwars door de stad, de andere keer door onze mooie duinen. Gaan we deze zomer gewoon weer oppakken, wie weet wel met een cluppie, een beetje social walken. Ja, zo houd ik mij dan in vorm en heus, er mogen ook best nog wel een paar kilootjes bij mij af en dat gaat ook echt wel gebeuren door niet alleen sport en beweging, maar ook door gezonde voeding natuurlijk. Maar hoe qua voeding? Dat til ik graag en liever even over komend Paasweekend heen.